Standardy ochrony małoletnich

Polityka i procedura ochrony małoletnich
Stowarzyszenia Tańca Sportowego ,,SOLTARE’’

Preambuła

Polityka ochrony dzieci Preambuła Naczelną zasadą wszystkich działań podejmowanych przez
personel organizacji pozarządowej jest działanie dla dobra dziecka i w jego najlepszym interesie.
Każdy członek personelu traktuje dziecko z szacunkiem oraz uwzględnia jego potrzeby.
Niedopuszczalne jest stosowanie przez kogokolwiek wobec dziecka przemocy w jakiejkolwiek formie.
Personel organizacji, realizując te cele, działa w ramach obowiązującego prawa, przepisów
wewnętrznych danej organizacji oraz swoich kompetencji.

Podstawy prawne Polityki ochrony dzieci

Ustawa z dnia 13 maja 2016 r. o przeciwdziałaniu zagrożeniom przestępczością na tle seksualnym (t.j.
Dz. U. z 2023 r. poz. 31 z późn. zm.)

§ 1.

Słowniczek pojęć/objaśnienie terminów używanych w dokumencie Polityka ochrony dzieci
1. Personelem lub członkiem personelu jest osoba zatrudniona na podstawie umowy o pracę, umowy
cywilnoprawnej, członek klubu, a także wolontariusz i stażysta.
2. Zarządem klubu jest osoba, organ lub podmiot, który w strukturze danego klubu/stowarzyszenia
zgodnie w obowiązującym prawem i/lub wewnętrznymi dokumentami jest uprawniony do
podejmowania decyzji o działaniach klubu.
3. Dzieckiem jest każda osoba do ukończenia 18. roku życia.
4. Opiekunem dziecka jest osoba uprawniona do reprezentacji dziecka, w szczególności jego rodzic
lub opiekun prawny. W myśl niniejszego dokumentu opiekunem jest również rodzic zastępczy.
5. Zgoda rodzica dziecka oznacza zgodę co najmniej jednego z rodziców dziecka/opiekunów
prawnych. Jednak w przypadku braku porozumienia między rodzicami dziecka należy poinformować
rodziców o konieczności rozstrzygnięcia sprawy przez sąd rodzinny.
6. Przez krzywdzenie dziecka należy rozumieć popełnienie czynu zabronionego lub czynu karalnego
na szkodę dziecka przez jakąkolwiek osobę, w tym członka personelu klubu lub zagrożenie dobra
dziecka, w tym jego zaniedbywanie.
7. Osoba odpowiedzialna za internet to wyznaczony przez zarząd klubu członek personelu,
sprawujący nadzór nad korzystaniem z internetu przez dzieci na terenie klubu oraz nad
bezpieczeństwem dzieci w internecie.
8. Osoba odpowiedzialna za Politykę ochrony dzieci przed krzywdzeniem to wyznaczony przez zarząd
klubu członek personelu sprawujący nadzór nad realizacją Polityki ochrony dzieci przed
krzywdzeniem w klubie.
9. Dane osobowe dziecka to wszelkie informacje umożliwiające identyfikację dziecka.

§ 2.

Rozpoznawanie i reagowanie na czynniki ryzyka krzywdzenia dzieci

1. Personel stowarzyszenia posiada wiedzę i w ramach wykonywanych obowiązków zwraca uwagę na
czynniki ryzyka i symptomy krzywdzenia dzieci.
2. W przypadku zidentyfikowania czynników ryzyka personel stowarzyszenia podejmuje rozmowę z
opiekunami, przekazując informacje na temat dostępnej oferty wsparcia i motywując ich do szukania
dla siebie pomocy.
3. Personel monitoruje sytuację i dobrostan dziecka.

§ 3.

Zasady rekrutacji pracowników/wolontariuszy/stażystów/praktykantów/asystentów
1. złożenie przez kandydata informacji z Krajowego Rejestru Karnego (KRK) lub uzyskanie przez klub
informacji z KRK o kandydacie – podczas ubiegania się o stopień instruktora sportu. Okazanie
legitymacji instruktora sportu równoznaczne jest ze spełnieniem ww. obowiązku.
2. sprawdzenie, czy dane kandydata ubiegającego się o pracę w klubie lub współpracę z nim nie
figurują w Rejestrze Sprawców Przestępstw na Tle Seksualnym (RSPTS) – w przypadku instruktorów
sportu, równoznaczne z pkt. 1.
3. złożenie przez osoby ubiegające się o pracę referencji od osób, które znają kandydata, na temat
jego doświadczenia w pracy z dziećmi lub pracy pozwalającej na kontakt z dziećmi – dopuszcza się
ocenę własną dokonaną przez Zarząd Stowarzyszenia.
4. zadawanie w trakcie procesu rekrutacji pytań dotyczących zasad ochrony dzieci.

§ 4.

Zasady bezpiecznych relacji pomiędzy pracownikami (wolontariuszami, stażystami, praktykantami, asystentami) stowarzyszenia a dziećmi

1. zasady kontaktu fizycznego personelu z dziećmi – ze względu na sportowy charakter działalności
stowarzyszenia i specyfikę uprawianego sportu, dopuszcza się kontakt fizyczny członków personelu z
dziećmi. Dot. sytuacji treningowych, gdy kontakt niezbędny jest do prawidłowego poinstruowania
dzieci do ćwiczeń. Dziecko w każdej chwili ma prawo odmówić dalszego kontaktu.
2. zasady komunikacji personelu z dziećmi – Członkowie personelu klubu zwracają się do dzieci w
sposób jasny, kulturalny i z szacunkiem. Dopuszcza się luźny styl komunikacji, używanie mowy
potocznej i przezwisk, pod warunkiem, że nie sprawia to widocznego lub zasygnalizowanego
werbalnie dyskomfortu dzieci. Komunikacja dotyczy szeroko pojętej działalności sportowej
stowarzyszenia, a także pomocy psychologicznej i wychowawczej, jeśli zaistnieje taka potrzeba.
3. równe traktowanie dzieci – Dzieci traktowane są równo, bez względu na płeć, wiek, rasę, wyznanie,
orientację seksualną itp. Dopuszcza się stosowanie nagród i kar, a także promowanie
zaangażowanych członków stowarzyszenia.
4. odpoczynek dzieci/nocowanie tj. obozy i zgrupowania są zgodne z Rozporządzeniem Ministra
Edukacji Narodowej z dnia 30 marca 2016 r. w sprawie wypoczynku dzieci i młodzieży.
5. dyscyplinowanie i nagradzanie dzieci – Dzieci obowiązują nagrody i kary . Dodatkowo, metodą
motywacyjną może być otrzymanie dodatkowych zadań treningowych. Nie dopuszcza się stosowania
jakichkolwiek kontaktowych kar cielesnych ze strony personelu stowarzyszenia. Dopuszcza się takie
kary jak : upomnienie słowne, zawieszanie w treningach, brak możliwości udziału w turnieju/ pokazie.
6. kontakty personelu z dziećmi poza stowarzyszeniem dopuszcza się kontakt członków personelu z
dziećmi poza stowarzyszeniem.
Dopuszcza się wymianę numerów telefonu, adresów e-mail i innych danych kontaktowych
potrzebnych do codziennej komunikacji, a także nawiązywanie kontaktów w mediach

społecznościowych i komunikację przez narzędzia takie jak Messenger, Whatsapp itp. Komunikacja
zachowuje kontekst merytoryczny związany z działalnością klubu i zachowuje zasady wymienione w
pkt. 2.

Procedury interwencji w przypadku podejrzenia krzywdzenia dziecka

§ 5.

1. Zagrożenie bezpieczeństwa dzieci może przybierać różne formy, z wykorzystaniem różnych
sposobów kontaktu i komunikowania.
2. Na potrzeby niniejszego dokumentu przyjęto następującą kwalifikację zagrożenia bezpieczeństwa
dzieci:
a. popełniono przestępstwo na szkodę dziecka (np. wykorzystanie seksualne, znęcanie się nad
dzieckiem),
b. doszło do innej formy krzywdzenia, niebędącej przestępstwem, takiej jak np. krzyk, kary fizyczne,
poniżanie,
c. doszło do zaniedbania potrzeb życiowych dziecka (np. związanych z żywieniem, higieną czy
zdrowiem).
3. Na potrzeby niniejszego dokumentu wyróżniono procedury interwencji w przypadku podejrzenia
działania na szkodę dziecka przez: a. osoby dorosłe (personel, inne osoby trzecie,
rodziców/opiekunów prawnych), b. inne dziecko.

§ 6.

1. W przypadku powzięcia przez członka personelu podejrzenia, że dziecko jest krzywdzone, lub
zgłoszenia takiej okoliczności przez dziecko lub opiekuna dziecka, członek personelu ma obowiązek
sporządzenia notatki służbowej i przekazania uzyskanej informacji zarządowi klubu. Notatka może
mieć formę pisemną lub mailową.
2. Interwencja prowadzona jest przez zarząd stowarzyszenie, który może wyznaczyć na stałe do tego
zadania inną osobę. W przypadku wyznaczenia takiej osoby jej dane (imię, nazwisko, email, telefon)
zostaną podane do wiadomości personelu, dzieci i opiekunów.
3. W przypadku wyznaczenia innej osoby do prowadzenia interwencji pod pojęciem „zarządu
stowarzyszenia” należy rozumieć osobę odpowiedzialną za prowadzenie interwencji.
4. Jeżeli zgłoszono krzywdzenie ze strony osoby wyznaczonej do prowadzenia interwencji, wówczas
interwencja prowadzona jest przez zarząd stowarzyszenia.
5. Jeżeli zgłoszono krzywdzenie ze strony zarządu stowarzyszenia, a nie została wyznaczona osoba do
prowadzenia interwencji, wówczas działania opisane w niniejszym rozdziale podejmuje osoba, która
dostrzegła krzywdzenie lub do której zgłoszono podejrzenie krzywdzenia.
6. Do udziału w interwencji można doprosić specjalistów, w szczególności psychologów i pedagogów,
celem skorzystania z ich pomocy przy rozmowie z dzieckiem o trudnych doświadczeniach.
7. Zarząd klubu informuje opiekunów o obowiązku zgłoszenia podejrzenia krzywdzenia dziecka do
odpowiedniej instytucji (prokuratura/policja lub sąd rodzinno-opiekuńczy, lub najbliższy ośrodek
pomocy społecznej).
8. Po poinformowaniu opiekunów zgodnie z punktem poprzedzającym, zarząd klubu składa
zawiadomienie o podejrzeniu przestępstwa do prokuratury/policji lub wniosek o wgląd w sytuację
rodziny do sądu rejonowego, wydziału rodzinnego i nieletnich, ośrodka pomocy społecznej.

§ 7.

W przypadku podejrzenia, że życie dziecka jest zagrożone lub grozi mu ciężki uszczerbek na zdrowiu
należy niezwłocznie poinformować odpowiednie służby (policja, pogotowie ratunkowe), dzwoniąc
pod numer 112 lub 998 (pogotowie). Poinformowania służb dokonuje członek personelu, który
pierwszy powziął informację o zagrożeniu i następnie wypełnia kartę interwencji.

§ 8.

Krzywdzenie przez osobę dorosłą

1. W przypadku gdy zgłoszono krzywdzenie dziecka zarząd stowarzyszenia przeprowadza rozmowę z
dzieckiem i innymi osobami mającymi lub mogącymi mieć wiedzę o zdarzeniu i o sytuacji osobistej
(rodzinnej, zdrowotnej) dziecka, w szczególności jego opiekunami. Zarząd stowarzyszenia stara się
ustalić przebieg zdarzenia, ale także wpływ zdarzenia na zdrowie psychiczne i fizyczne dziecka.
Ustalenia są spisywane na karcie interwencji.
2. Zarząd stowarzyszenia organizuje spotkanie/a z opiekunami dziecka, którym przekazuje informacje
o zdarzeniu oraz o potrzebie/możliwości skorzystania ze specjalistycznego wsparcia, w tym u innych
organizacji lub służb.
3. W przypadku, gdy wobec dziecka popełniono przestępstwo zarząd stowarzyszenia sporządza
zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa i przekazuje je do właściwej miejscowo policji
lub prokuratury.
4. W przypadku, gdy z rozmowy z opiekunami wynika, że nie są oni zainteresowani pomocą dziecku,
ignorują zdarzenie lub w inny sposób nie wspierają dziecka, które doświadczyło krzywdzenia zarząd
stowarzyszenia sporządza wniosek o wgląd w sytuację rodziny, który kieruje do właściwego sądu
rodzinnego.
5. W przypadku, gdy z przeprowadzonych ustaleń wynika, że opiekun dziecka zaniedbuje jego
potrzeby psychofizyczne lub rodzina jest niewydolna wychowawczo (np. dziecko chodzi w
nieadekwatnych do pogody ubraniach, opuszcza miejsce zamieszkania bez nadzoru osoby dorosłej),
rodzina stosuje przemoc wobec dziecka (rodzic/inny domownik krzyczy na dziecko, stosuje klapsy lub
podobne rodzajowo kary fizyczne), należy poinformować właściwy ośrodek pomocy społecznej o
potrzebie pomocy rodzinie, gdy niespełnianie potrzeb wynika z sytuacji ubóstwa, bądź – w przypadku
przemocy i zaniedbania – konieczności wszczęcia procedury „Niebieskie Karty”.
6. W przypadku gdy zgłoszono krzywdzenie dziecka przez członka personelu stowarzyszenia, wówczas
osoba ta zostaje odsunięta od wszelkich form kontaktu z dziećmi (nie tylko dzieckiem
pokrzywdzonym) do czasu wyjaśnienia sprawy.
7. W przypadku gdy członek personelu stowarzyszenia dopuścił się wobec dziecka innej formy
krzywdzenia niż popełnienie przestępstwa na jego szkodę, zarząd stowarzyszenia powinien zbadać
wszystkie okoliczności sprawy, w szczególności wysłuchać osobę podejrzewaną o krzywdzenie,
dziecko oraz innych świadków zdarzenia. W sytuacji gdy naruszenie dobra dziecka jest znaczne, w
szczególności gdy doszło do dyskryminacji lub naruszenia godności dziecka, należy rozważyć
rozwiązanie stosunku prawnego z osobą, która dopuściła się krzywdzenia, lub zarekomendować takie
rozwiązanie zwierzchnikom tej osoby. Jeżeli osoba, która dopuściła się krzywdzenia, nie jest
bezpośrednio zatrudniona przez stowarzyszenie, lecz przez podmiot trzeci, wówczas należy
zarekomendować zakaz wstępu tej osoby na teren klubu, a w razie potrzeby rozwiązać umowę z
instytucją współpracującą.
8. Wszystkie osoby, które w związku z wykonywaniem obowiązków służbowych powzięły informację
o krzywdzeniu dziecka lub informacje z tym związane, są zobowiązane do zachowania tych informacji

w tajemnicy, wyłączając informacje przekazywane uprawnionym instytucjom w ramach działań
interwencyjnych.
9. W przypadku, gdy podejrzenie zagrożenia bezpieczeństwa dziecka zgłosili opiekunowie dziecka, a
podejrzenie to nie zostało potwierdzone, należy o tym fakcie poinformować opiekunów dziecka na
piśmie.

§ 9.
Krzywdzenie rówieśnicze

1. W przypadku podejrzenia krzywdzenia dziecka przez inne dziecko przebywające na zajęciach
stowarzyszenia (np. na zajęciach grupowych) należy przeprowadzić rozmowę z dzieckiem
podejrzewanym o krzywdzenie oraz jego opiekunami, a także oddzielnie z dzieckiem poddawanym
krzywdzeniu i jego opiekunami. Ponadto należy porozmawiać z innymi osobami mającymi wiedzę o
zdarzeniu. W trakcie rozmów należy dążyć do ustalenia przebiegu zdarzenia, a także wpływu
zdarzenia na zdrowie psychiczne i fizyczne dziecka krzywdzonego. Ustalenia są spisywane w formie
notatki
2. Wspólnie z opiekunami dziecka krzywdzącego należy opracować plan naprawczy, celem zmiany
niepożądanych zachowań.
3. Z opiekunami dziecka poddawanego krzywdzeniu należy opracować plan zapewnienia mu
bezpieczeństwa, włączając w ten plan sposoby odizolowania go od źródeł zagrożenia.
4. W trakcie rozmów należy upewnić się, że dziecko podejrzewane o krzywdzenie innego dziecka
samo nie jest krzywdzone przez opiekunów, innych dorosłych bądź inne dzieci. W przypadku
potwierdzenia takiej okoliczności należy podjąć interwencję także w stosunku do tego dziecka.
5. W przypadku, gdy dziecko krzywdzące nie uczestniczy w działaniach stowarzyszenia należy
porozmawiać z dzieckiem poddawanym krzywdzeniu, innymi osobami mającymi wiedzę o zdarzeniu,
a także z opiekunami dziecka krzywdzonego celem ustalenia przebiegu zdarzenia, a także wpływu
zdarzenia na zdrowie psychiczne i fizyczne dziecka. Zarząd stowarzyszenia organizuje spotkanie/a z
opiekunami dziecka, którym przekazuje informacje o zdarzeniu oraz o potrzebie/możliwości
skorzystania ze specjalistycznego wsparcia, w tym u innych organizacji lub służb oraz o sposobach
reakcji na zdarzenie (poinformowanie sądu rodzinnego, poinformowanie szkoły, poinformowanie
opiekunów dziecka krzywdzącego).
6. Jeżeli osobą podejrzewaną o krzywdzenie jest dziecko w wieku od 13 do 17 lat, a jego zachowanie
stanowi czyn karalny, należy ponadto poinformować właściwy miejscowo sąd rodzinny lub policję
poprzez pisemne zawiadomienie.
7. Jeżeli osobą podejrzewaną o krzywdzenie jest dziecko powyżej lat 17, a jego zachowanie stanowi
przestępstwo, wówczas należy poinformować właściwą miejscowo jednostkę policji lub prokuratury
poprzez pisemne zawiadomienie.

§ 10.

Zasady ochrony danych osobowych oraz wizerunku dzieci w klubie
1. Stowarzyszenie zapewnia najwyższe standardy ochrony danych osobowych dzieci zgodnie z
obowiązującymi przepisami prawa.
2. Stowarzyszenie, uznając prawo dziecka do prywatności i ochrony dóbr osobistych, zapewnia
ochronę wizerunku dziecka.
3. Wytyczne dotyczące zasad publikacji wizerunku dziecka zawarte są w polityce prywatności
stowarzyszenia.

4. Do publikacji, rejestracji i przechowywania danych dziecka wymagana jest pisemna zgoda rodzica
lub opiekuna, zawarta w umowie na uczestnictwo w zajęciach tańca sportowego cheerleaders.

§ 11.

1. Personelowi stowarzyszenia nie wolno umożliwiać przedstawicielom mediów utrwalania
wizerunku dziecka (filmowanie, fotografowanie, nagrywanie głosu dziecka) na terenie prac
stowarzyszenia bez pisemnej zgody opiekuna dziecka.
2. W celu uzyskania zgody, o której mowa powyżej, personel stowarzyszenie może skontaktować się z
opiekunem dziecka i ustalić procedurę uzyskania zgody. Niedopuszczalne jest podanie
przedstawicielowi mediów danych kontaktowych do opiekuna dziecka – bez wiedzy i zgody tego
opiekuna.
3. Jeżeli wizerunek dziecka stanowi jedynie szczegół całości, takiej jak: zgromadzenie, krajobraz,
publiczna impreza, zgoda opiekuna na utrwalanie wizerunku dziecka nie jest wymagana.

§ 12.

Zasady bezpiecznego korzystania z internetu i mediów elektronicznych

1. Stowarzyszenie nie zapewnia dzieciom dostępu do internetu.
2. Na terenie hal sportowych, w których prowadzone są zajęcia, dostęp dziecka do internetu możliwy
jest wyłącznie przez prywatne urządzenia mobilne członków.
3. W przypadku zaobserwowania przeglądania przez dziecko niebezpiecznych treści, osoba
odpowiedzialna za internet (trener prowadzący grupę, lub osoba obserwująca) przekazuje zarządowi
klubu, który powiadamia opiekunów dziecka o zdarzeniu.

§ 13.

Monitoring

1. Zarząd klubu wyznacza Prezesa jako osobę odpowiedzialną za Politykę ochrony dzieci w klubie.
2. Osoba, o której mowa w punkcie poprzedzającym, jest odpowiedzialna za monitorowanie realizacji
Polityki, za reagowanie na sygnały naruszenia Polityki oraz za proponowanie zmian w Polityce.

§ 14.

Przepisy końcowe

1. Polityka wchodzi w życie z dniem jej ogłoszenia.
2. Ogłoszenie następuje w sposób dostępny dla personelu organizacji, w szczególności poprzez
przesłanie jej tekstu drogą elektroniczną lub papierową.